Każde wybitne dzieło sztuki może być rozpatrywane zarazem jako zdarzenie historyczne i jako z trudem wywalczone rozwiązanie jakiegoś problemu. Jest bez znaczenia w tej chwili, czy zdarzenie to miało charakter oryginalny czy konwencjonalny, przypadkowy czy zamierzony, niezdarny czy zręczny. Istotną sprawą jest to, że każde rozwiązanie wskazuje na istnienie problemu, dla którego podjęto już wcześniejsze rozwiązania, i że nowe rozwiązania tego samego problemu zostaną najprawdopodobniej wynalezione w następstwie rozwiązania obecnego. Choć więc sam problem zmienia się, gdy wzrasta liczba jego rozwiązań, to jednak w ogóle może się on ujawnić jedynie za pośrednictwem łańcucha swych rozwiązań.

George Kubler "Kształt czasu. Uwagi o historii rzeczy"