Mój wuj Alberto nigdy nie stał się wielkim rzeźbiarzem. Dlatego właśnie tak długo byłem tylko przeciętny. Gdyż pod jego wpływem, głuchy na jedyny głos, który mi mówił coś przeciwnego, uwierzyłem, że istnieje coś takiego jak dobry kamień. Nie ma dobrego kamienia. Wiem, bo spędziłem lata na jego poszukiwaniu. Aż w końcu zrozumiałem, że wystarczy się schylić i podnieść ten, który leży pod moimi stopami.
Jean-Baptiste Andrea "Czuwając nad nią"
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz