Albowiem to nie tylko gnuśność sprawia, że ludzkie stosunki powtarzają się tak niewymownie jednostajnie i bez żadnej odmiany, to lęk przed jakimkolwiek nowym, nieprzewidywalnym przeżyciem, do którego człowiek w swoim mniemaniu nie dorasta. Jednakże tylko ten, kto jest zdecydowany na wszystko, kto niczego nie wyklucza, nawet tego, co najbardziej zagadkowe, przeżyje relację z kimś innym jako coś żywego i sam wyczerpie też możliwości swojego istnienia. 

Rainer Maria Rilke "Listy do młodego poety"